Ciemny motyw wygląda drogo. To wystarczający powód, żeby go chcieć, i zupełnie niewystarczający, żeby go wdrożyć w sklepie. Poniżej, co się naprawdę dzieje, kiedy sklep internetowy zmienia tło na czarne — na przykładzie przebudowy, którą właśnie skończyliśmy.
Kiedy ciemny motyw ma sens
Dwa warunki muszą być spełnione naraz.
Pierwszy: branża. Sprzęt do grania, audio, fotografia, oprogramowanie — w tych kategoriach ciemne tło jest językiem branży, a nie ozdobą. W sklepie z pościelą dla dzieci ta sama decyzja wygląda jak pomyłka.
Drugi: konsekwencja. Sklep, w którym ciemny jest tylko pierwszy ekran, a potem wszystko robi się białe, wygląda gorzej niż sklep jasny od początku do końca. Czytelnik widzi wtedy nie „ciemny motyw”, tylko „gotowy szablon, w którym ktoś przemalował nagłówek”.
Dokładnie taki był przypadek, od którego zaczęliśmy: ciemny ekran startowy, ciemna stopka, a pomiędzy nimi biała lista produktów, biała karta produktu i białe filtry. Właściciel ujął to krótko: „wygląda słabo”. Miał rację.
Dwa miejsca, które muszą zostać jasne
Pole ze zdjęciem produktu
Zdjęcia z hurtowni są robione na białym tle, ale „białe” znaczy u każdej hurtowni coś innego — raz #FFFFFF, raz lekko szare, raz z cieniem. Żeby się nie odcinały od karty, nakłada się na nie tryb mieszania multiply, który zlewa jasne tło z tłem karty.
Na ciemnym tle ten sam zabieg daje czarny prostokąt. Dosłownie: zdjęcie znika. Dlatego pole ze zdjęciem zostaje białe, nawet jeśli cała reszta karty jest grafitowa. Wygląda to zresztą dobrze — białe okno ze zdjęciem na ciemnej karcie czyta się jak ekspozycja.
Koszyk i kasa
Nowoczesny koszyk WooCommerce jest zbudowany z bloków, które mają białe tła wpisane na sztywno, z !important, w kilkudziesięciu miejscach. Przemalowanie ich na ciemno to setki nadpisań stylów na drodze, która już działa i przyjmuje pieniądze.
Zostawiliśmy koszyk i kasę jasne. Nagłówek i stopka są tam ciemne tak samo jak wszędzie, więc przejście czyta się jak zamierzone, a nie jak usterka. Przy okazji: jasna kasa jest bezpieczniejszym wyborem także dlatego, że to ostatnie miejsce, w którym chcesz mieć niespodziankę po aktualizacji wtyczki.
Czego nie widać, dopóki się nie zmierzy
Przebudowa odsłoniła dziewięć miejsc, w których napis stawał się niewidoczny. Nie „mało czytelny” — niewidoczny. Kontrast 1,05:1 to ciemnoszary tekst na niewiele ciemniejszym tle.
Źródła były zawsze te same: reguły, które zakładały jasne tło. Kolor linku z globalnych ustawień WordPressa. Przycisk, któremu motyw wymuszał biały napis, a nowe tło było jasnoturkusowe. Podkategorie w filtrach, które brały kolor „atramentu” — na jasnym tle czarne, na ciemnym niewidzialne.
Żadnej z tych rzeczy nie widać, patrząc na stronę. Widać je dopiero, kiedy policzy się kontrast każdego napisu do jego faktycznego tła — razem z półprzezroczystymi warstwami pomiędzy.
Lista kontrolna, jeśli zmieniasz motyw na ciemny
- Sprawdź kontrast tekstu po najechaniu kursorem, nie tylko w stanie spoczynku. Połowa błędów siedzi w
:hover. - Sprawdź stronę 404, koszyk, kasę i wyniki wyszukiwania. To strony, o których się zapomina, bo rzadko się na nie patrzy.
- Sprawdź menu na telefonie. Panel menu bywa jasny, nawet gdy strona jest ciemna — i odwrotnie.
- Sprawdź, czy zdjęcia produktów nie korzystają z trybu mieszania. Jeśli korzystają, pole zdjęcia musi zostać jasne.
- Minimalny kontrast to 4,5:1 dla zwykłego tekstu i 3:1 dla dużego. To nie jest kwestia gustu, tylko wymóg WCAG — i zdrowego rozsądku przy czytaniu na telefonie w słońcu.
Efekt końcowy: zero uwag kontrastu na stronie głównej, liście produktów, karcie produktu, w kategorii, koszyku i kasie — na komputerze i na telefonie. Taki wynik jest możliwy tylko wtedy, gdy sprawdza się go narzędziem, a nie okiem.